Ter toelichting

In de serie Faces is de geportrettreerde gevraagd aan een sombere, trieste gebeurtenis in zijn of haar leven te denken. De foto’s zijn alle onder dezelfde omstandigheden genomen (twee softboxen van voren). Voor de serie Portrait is gekozen voor portretten in verschillende stijlen soms geïnspireerd door bekende fotografen soms door omstandigheden ingegeven. Datzelfde geldt voor de sport foto’s. Soms is gekozen voor een bijzonder standpunt, soms voorkeur voor een portretachtige setting. Hamburg laat de meer of minder bekende  highlights van Hamburg zien, zowel ’s nachts als overdag als in Corona tijd. Havencity met de Elbphilharmonie, St Pauli, het Rathaus, de wijk Blankenese, en natuurlijk de haven met de grote schepen, bekende HVV veerboten etc.

Gewoon wat gedachten

Wat is een mooi beeld, een mooie foto of een mooi kunstwerk. Een goede definitie bestaat eigenlijk niet en vind je niet in de literatuur. Misschien bij de oude griekse filosofen maar of dat nog geldend is, is de vraag. Natuurlijk kennen we de gulden snede en Fibonaccireeks etc. en blijkbaar worden beelden die voldoen aan deze cijfermatigheden vaak als prettig ervaren. Kunst is wat wij kunst vinden heb ik wel eens horen zeggen door een hoogleraar. Ik kan mij daar wel in vinden.

Een schilder kan een stadsgezicht of landschap vastleggen. Een fotograaf ook. Wanneer is het schilderij of zo’n foto mooi? Wanneer simpel en exact wordt vastgelegd wat er te zien is?  Sommige fotografen zullen bewust een compositie willen vastleggen, een bepaald uur van de dag uitkiezen omdat het licht dan fraaier is etc. Is de foto dan goed omdat de fotograaf simpel heeft vastgelegd wat er op dat moment was? Wordt een foto mooi omdat wat er op vastgelegd is, mooi gevonden wordt? Een fraai stuk architectuur, een mooi model, een bijzonder exotisch persoon? Is het dus het vastgelegde onderwerp wat we als prettig mooi ervaren of  is het toch de hand van de fotograaf/kunstenaar? Of een combinatie?

Vaak zie je op social media een foto van een model, liefst uitdagend gekleed, focus op het model, achtergrond verwaasd dus met fraai bokeh (wat is geen fraai bokeh?) en zon of kunstlicht van achteren. Een perfect recept voor wat men blijkbaar mooi plaatje vindt. Maar is het kunst? Ieder moet doen wat hij leuk vindt, zo is het zeker, dus een waarde oordeel of het goed is of niet goed, laat ik aan een ander over.

In ieder geval vind ik het maken van een beeld, foto etc. een prettige bezigheid. Of het resultaat ook als fraai gepercipieerd wordt is afhankelijk van de beschouwer. Ik vind m’n foto’s soms best mooi. Mijn vrouw en vrienden denken daar soms heel anders over. Gelukkig. Er is al genoeg van hetzelfde. De wereld is vergeven van beelden en elke dag komen er vermoedelijk miljoenen bij. Dat zal wel zo blijven nu beelden, plaatjes zoveel makkelijker toegankelijk zijn via de media.  Ook ik lever mijn bijdrage daaraan alhoewel ik soms denk dat dat een weinig zinvolle bezigheid is.

Tot zover maar even.

Ik zou graag horen hoe anderen daar over denken.

Deel 2

Waar ik me ook beetje over verbaas is dat veel mensen in fotografie groepen op social media, waarvan er veel te veel zijn maar dat terzijde, hun fraaie verworvenheden tonen. Als ik in een groep zit van Nikon Z8, hoef je me niet je nieuwe Z8 te laten zien. Ik zie liever een geslaagde foto met dat toestel. Vol trots tonen mensen vooral hun super volformaat of middenformaat camera. waar je prachtige scherpe en gedetailleerde foto’s mee kunt maken. Als je alleen maar foto’s op social media laat zien dan kun je ook prima toe met iets minders zou ik denken omdat alles sterk gecomprimeerd wordt. Verder heb ik nog nooit gezien dat iemand alleen op basis van een foto kan zeggen met welke kamera deze is gemaakt laat staan met welke instellingen etc. Als we daar ook nog bij optellen dat de nabewerking ook alle mogelijkheden heeft om je kleuren tot buitenproportionele onnatuurlijke nuances op te krikken en andere correcties aan te brengen, dan is de kamera keuze meestal niet het belangrijkste.